หลักสูตรแพทย์ประจำบ้าน (Residency Training Program)

ประกาศนียบัตรแพทย์ประจำบ้าน สาขาโสต นาสิก ลาริงซ์วิทยา

(Residency Training in Otorhinolaryngology)

ผลลัพธ์ของการฝึกอบรม/หลักสูตร

แพทย์ที่จบการฝึกอบรมเป็นแพทย์เฉพาะทางสาขาโสต ศอ นาสิกวิทยาต้องมีคุณสมบัติและความรู้ความสามารถขั้นต่ำตามสมรรถนะหลักทั้ง 6 ด้านดังนี้

1. การดูแลรักษาผู้ป่วย (Patient Care)
2. ความรู้ ความเชี่ยวชาญ และความสามารถในการนำไปใช้แก้ปัญหาของผู้ป่วยและสังคมรอบด้าน (Medical Knowledge and Skills)
3. การเรียนรู้จากการปฏิบัติ และการพัฒนาตนเอง (Practice-based Learning and Improvement)
4. ทักษะปฏิสัมพันธ์ และการสื่อสาร (Interpersonal and Communication Skills)
5. ความเป็นมืออาชีพ (Professionalism)
6. การปฏิบัติงานให้เข้ากับระบบ (System-based practice)

พันธกิจของการฝึกอบรม/หลักสูตร

          “เพื่อผลิต โสต ศอ นาสิกแพทย์ ที่นอกจากจะมีความรู้และความสามารถทางวิชาการแล้ว ยังมีความเป็นมืออาชีพในการปฏิบัติงาน” ศิริราชมีทรัพยากรสนับสนุนเพียงพอ ทั้งคณาจารย์และบุคลากรผู้เชี่ยวชาญหลากหลายสหวิชาชีพ มีเทคโนโลยีนำสมัย มีความพร้อมทั้งปริมาณ ความหลากหลายของผู้ป่วย มีวิธีการฝึกอบรมโดยมีผู้เข้ารับการฝึกอบรมเป็นศูนย์กลาง มีระบบการเรียนรู้จากการทำงาน พัฒนาให้ผู้เข้ารับการฝึกอบรม มีความสามารถเต็มศักยภาพ สามารถปฏิบัติงานต่อในระดับโรงเรียนแพทย์ สถาบันฝึกอบรมแพทย์เฉพาะทาง และโรงพยาบาลในระดับตติยภูมิ ส่งเสริมให้มีการเรียนรู้ด้วยตนเองอย่างต่อเนื่องพร้อมที่จะเรียนรู้ตลอดชีวิต สามารถต่อยอดความรู้ได้ด้วยตนเอง มีทักษะการวิจัยระดับสากล สามารถนำเสนองานวิจัยผลงานในระดับนานาชาติ และวิจารณ์งานวิจัย เพื่อพัฒนาองค์ความรู้ในอนาคตได้ ส่งเสริมการสร้างนวัตกรรมที่สนับสนุนการพัฒนาการเรียนรู้

          ภาควิชามีหลักสูตรการเรียนการสอนระยะสั้นและระยะยาว ทำการฝึกอบรมทั้งในระดับประเทศและระดับนานาชาติ ที่ได้รับการประเมินและประกันคุณภาพมาตรฐานการอย่างสม่ำเสมอ แพทย์ที่ผ่านการฝึกอบรมจะมีทักษะการบริหารจัดการทรัพยากรด้วยตัวเองอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด และนำความรู้ที่ได้จากการฝึกอบรมมาประยุกต์ใช้ให้สอดคล้องกับระบบสาธารณะสุขของประเทศ สามารถให้คำแนะนำให้กับผู้นำชุมชนและบุคลากรทางการแพทย์ บนพื้นฐานของคุณธรรมจริยธรรม แพทย์ที่ได้รับการฝึกอบรม มีความสามารถในการดูแลผู้ป่วยทั้งทางร่างกาย จิตใจ สังคมและจิตวิญญาณยึดผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง มีความเอื้ออาทร ใส่ใจในความปลอดภัยของผู้ป่วย มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี มีทักษะการสื่อสาร สามารถการทำงานร่วมกับสหสาขาวิชา สามารถดำรงตนอย่างเหมาะสมต่อวิชาชีพ เพื่อนร่วมงาน รวมทั้งผู้ป่วย และญาติ