sirirajcme
Hot issues
 
  พฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงในวัยรุ่น

ผศ.นพ.พนม เกตุมาน
ภาควิชาจิตเวชศาสตร์
 
              พฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงในวัยรุ่น เป็นพฤติกรรมที่พบได้บ่อย ทำให้เกิดความสูญเสียได้มาก พฤติกรรมที่วัยรุ่นแสดงออกมาอาจเป็นความรุนแรงกับตนเอง เช่น ทำร้ายตัวเองหรือฆ่าตัวตาย หรือความรุนแรงต่อผู้อื่น เช่น การทะเลาะวิวาท ทำร้ายร่างกาย ข่มขืนกระทำชำเราหรือฆาตกรรม สถิติความรุนแรงในวัยรุ่นมีมากขึ้น เนื่องจากสภาพครอบครัวและสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม การเลี้ยงดูที่ไม่ถูกต้อง ทำให้วัยรุ่นปรับตัวกับความผิดหวังไม่ได้ ขาดการยับยั้งชั่งใจตนเอง ใช้ความรุนแรง เข้าแก้ปัญหา การเลี้ยงดูที่ถูกต้อง จึงมีส่วนอย่างมากในการป้องกันปัญหาความรุนแรงในวัยรุ่น
            
                 การเลี้ยงดูที่จะป้องกันกับปัญหาความรุนแรงในวัยรุ่น ประกอบด้วย

            - การเป็นครอบครัวที่มีคุณภาพ ความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกดี มีการสื่อสารที่เหมาะสม มีความรักความอบอุ่นเป็นพื้นฐาน
            - การเลี้ยงเด็กให้พัฒนาตามวัย มีระเบียบวินัย รู้จักปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม ไม่เอาแต่ใจตัวเอง ต้องยอมรับกฎเกณฑ์กติกาของบ้านและของสังคมด้วย เมื่อทำผิด พ่อแม่ต้องเอาจริง มีการดำเนินการแก้ไขทันที ไม่ปล่อยให้เด็กทำจนเป็นนิสัย
            - ฝึกให้เด็กช่วยตัวเองตามวัย ไม่ให้พึ่งพาผู้อื่นมากจนเกินไป ให้รู้จักแก้ปัญหาด้วยตัวเอง ไม่สบายจนเกินไป ฝึกให้เผชิญปัญหาบ้าง ให้แก้ปัญหาด้วยตัวเอง ให้รู้จักอดทน รับความลำบากในชีวิตจริง
            - พ่อแม่เป็นตัวอย่างในการแก้ปัญหาที่ดี เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น ไม่ใช้ความรุนแรงหรือเอะอะโวยวาย ไม่โทษผู้อื่น ไม่ท้อแท้ ฟูมฟาย ค่อยๆ คิดแก้ปัญหาอย่างสงบ และเต็มไปด้วยความหวัง พร้อมกับยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นซึ่งไม่สามารถแก้ไขได้ มีช่องทางผ่อนหนักให้เป็นเบา มีการปรึกษาหารือผู้อื่น ความหนักแน่นมั่นคงของพ่อแม่ จะเป็นตัวอย่างแก่ลูกเอง
            - พ่อแม่ต้องไม่แก้ปัญหาด้วยความรุนแรง โดยเฉพาะความรุนแรงต่อลูก เพราะเด็กจะเรียนรู้และเลียนแบบวิธีแก้ปัญหาด้วยความรุนแรงเช่นกัน เวลาเด็กทำผิด มีวิธีจัดการอย่างจริงจัง แต่ไม่ก้าวร้าวรุนแรง ไม่ลงโทษด้วยอารมณ์
            - พ่อแม่เป็นตัวอย่างของการประพฤติตนอยู่ในกรอบศีลธรรมที่ดี
            - การส่งเสริมให้เด็กมีทักษะสังคมดี มีการอยู่ร่วมกับคนอื่นได้ รู้จักแก้ปัญหา สร้างความสัมพันธ์กับคนอื่นได้ดี มีเพื่อนดี มีการช่วยเหลือกันในทางที่ดี รู้จักการตักเตือนเพื่อน ดังเพื่อนให้เป็นคนดี มากกว่าตามเพื่อน
            - การฝึกให้เด็กรู้จักคิดดี คิดเป็น คิดสร้างสรรค์ หาทางออกได้กับปัญหาชีวิตเสมอ
            - การฝึกให้เด็กรู้จักอารมณ์ตนเอง และการจัดการกับอารมณ์ตนเอง โดยเฉพาะอารมณ์โกรธ เครียด ผิดหวัง ซึมเศร้า มีวิธีควบคุมความคิดของตนเองให้ได้ เมื่อโกรธมีวิธีการระบายความโกรธอย่างเหมาะสม
             - การฝึกให้เด็กรู้จักคิดไตร่ตรอง วางแผนล่วงหน้า คาดการณ์ล่วงหน้า คิดเผื่อเลือก หรือมีทางออกเมื่อเผชิญกับสิ่งเลวร้ายที่อาจเกิดขึ้นได้
             - การฝึกให้เด็กรู้จักทำใจยอมรับความผิดหวัง สร้างแรงจูงใจตนเองได้เมื่อผิดหวัง มีทางเลือกอย่างอื่น
             - ส่งเสริมให้เด็กมีการสื่อสารกับพ่อแม่ มีการปรึกษาหารือ เล่าความเป็นไปในการเรียน การปรับตัวกับเพื่อนๆ เมื่อมีปัญหาจะได้สามารถมีที่ปรึกษาหารือ ได้ระบายความทุกข์ใจ และได้คำแนะนำหรือช่องทางในการแก้ไขปัญหา
             - การฝึกให้เด็กรู้จักหยุดคิด มีสติ ทำใจให้สงบ

                 การฝึกให้เด็กมีลักษณะดังกล่าวนั้นควรทำตั้งแต่เด็กอายุน้อย ด้วยความสม่ำเสมอ อดทน เอาจริง ด้วยบรรยากาศของครอบครัวที่มีความรัก ความอบอุ่น จะช่วยให้เด็กเติบโตเป็นวัยรุ่นที่มีบุคลิกภาพดี วุฒิภาวะทางจิตใจและอารมณ์ดี เมื่อเผชิญปัญหาในชีวิต ก็จะปรับตัวได้ดี ไม่แสดงออกมาเป็นพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรง
 
 
sirirajCME


Web Site นี้เหมาะสำหรับ Internet Explorer 5.0 ขึ้นไป
ลิขสิทธิ์©ของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ม.มหิดล